Diegenen welke beweren dat de evolutietheorie een juiste theorie is, moeten ook het oorzakelijke gevolg terugkerend in tijd durven onderkennen, en dit zo micro mogelijk, zo dicht mogelijk bij het waarheidsgelaagd startpunt.
Voor diegenen onder onze soort, welke nog steeds denken dat wij de hoogste in rang zijn, dat alleen wij als soort boven alle andere soorten staan, kunnen zij nooit over de gedachtegang evolutie een eigen begrip ontwikkelen
Zo zijn wij bijlange niet de enige soort welke de andere levende soorten kan bestuderen en overheersen. Grote hoeveelheden andere soorten, behandelen dit op identiek hetzelfde principe, en slagen daar evenredigenwijze in. Niet elke interessante eigenschap is namelijk aan de menselijke soort toe te schrijven, sommige zijn geëvolueerd anderen zijn beter beheersbaar door een vroegere soort. Niet elke interessante eigenschap is eveneens kopieerbaar en/of verbeterbaar door de menselijke soort. Ooit eindigt de soort mens, of er een andere soort uit evolueert is bijlange niet zeker, maar het kan.
Zo zijn er reeds ontiegelijk veel soorten geweest, en zullen er zeker nog heel veel soorten ontstaan en telkens weer verdwijnen. Soorten niet alleen op onze planeet, maar ook in het oneindig heelal.
Enige verbeelding in gepaste verhouding met realiteitszin is een behoefte, om dieper te kunnen ingaan op die kwestie: “Is de mens een superwezen, dat aan de top van de evolutie staat?”
Voldoende wetenschappelijke studie is nodig om een steeds verbeterbaar Tijdelijk Waarheidsgelaagd Startpunt over deze kwestie te ontwikkelen.
In de hoop de in de vele jaren bekomen massa schrijfsels op/en onderzoekingen ooit in een gebundelde versie samen te brengen, alvast de titel E“Het Infantiliseringproces van de soort mens.”